سلام، دیروز نخستین جشنواره وب سایت ها و وبلاگ های استان بوشهر برگزار شد و بسیار خوشحالم از اینکه وبلاگ قلم نوشت یک تازه معلم متعلق به دوست و عزیز همیشه همراهم حسن محدث زاده در کمتر از یکسال شروع بکار بعنوان اولین وبلاگ برگزیده استان انتخاب شد. حدود یه ماهی از شما سروران دور بودم و فکر کنم دیگر کمتر بتوانم بنویسم چراکه در وبلاگ خبری شهر آبدان که مجبوریم روزانه خبرهای جدیدی رو آپدید کنیم مشغول به فعالیت هستم ضمن اینکه ترم جدید دانشگاه هم کم کم داره شروع می شه و درسا هم یه خورده برا من که خیلی تنبلم مشکله! چند شب پیش هم شب شعر سیمرغ برگزار شد که با دوستان محترمی آشنا شدم... در آینده ای نزدیک شاید دیگر وبلاگم را فعال نمودم و دیگر در این وبلاگ بیشتر به کارهای خبرنگاری ام بپردازم؛ و حالا هم به پاس استحکام بخشیدن به همراهی تان متن زیر را که حدود 6 سال پیش در دفتر خاطراتم نوشته بودم و تلقینی بود که کمتر موفق به آن شدم برایتان در این پست می گذارم:

.....................................................................

فكر نمی كنم كسی بهتر از من وجود داشته باشد ـ من مبرا از هرگونه شرمساری، سرزنش و احساس گناه هستم ـ من فردی شاد و بی دغدغه هستم ـ نیازی ندارم كه ثابت كنم بهتر از ديگرانم يا به اندازه آنها خوبم ـ نياز شديدی به اين كه ديگران به من توجه كنند يا آنچه را من انجام می دهم، دوست بدارند ـ باختن بامرا دلخور نمی كند يا اين احساس را به من نمی دهد كه از ديگران كمترم ـ من با خودم صميمی ام و خودم را دوست دارم ـ من فكر نمی كنم ديگران بهتر از من هستند، چون آن ها كارها را بهتر از من انجام می دهند، از من پولدارترند يا محبوبتر ـ من با غريبه ها راحتم و با سرعت با آن ها آشنا می شوم ـ من از ايده ها، دوست داشتن ها و دوست نداشتن هايم بي پرده سخن می گويم ـ عقايد يا نگرش های ديگران به من صدمه نمی زند ـ من نيازی به تحسين و تمجيد ديگران ندارم تا احساس خوبی از خودم پيدا كنم ـ من از خوش اقبالی و پيروزی ديگران احساس خوبی پيدا می كنم ـ من در خانواده ام، دوستانم يا ديگران دنبال خطا نمی گردم ـ فکر نمی كنم هميشه بايد ديگران از من خشنود باشند ـ من فردی باز و قابل اعتمادم و نمی ترسم از اين كه مردم خود واقعی مرا ببينند ـ ديگران را به خاطر خطاها و مشكلاتم سرزنش نمی كنم ـ من نسبت به ديگران سخاوتمند، دوست و با ملاحظه هستم ـ من از بودن با خودم لذت می برم ـ تعارفات و هدايا را می پذيرم، بدون اين كه ناراحت شوم يا فكر كنم من هم بايد تلافی كنم ـ شكست ها يا اشتباهاتم را بدون احساس شرمساری يا كمتری می پذيرم ـ نيازی ندارم كه از پندار، گفتار يا كردار خودم دفاع كنم ـ نيازی ندارم كه ديگران با من موافق باشند يا به من بگويند حق با تو است ـ من درباره خودم، كارها و خانواده ام را لاف نمی زنم ـ وقتی دوستانم يا ديگران از من انتقاد می كنند، احساس حقارت و كوچكی به من دست نمی دهد.